V.Z.W. De Vlammende Adelaars

:: Hoofdpagina

      :: Achtste Regiment
      :: Ala Sancti Lagani
      :: Draecken
      :: Golden Wing
      :: Legioen
      :: Maanwolven

      :: Uruk-Hai

      :: Draconia
      :: Elvandar
      :: Carthagonia
      :: Novindus

      :: Adelaars
      :: Legioen
      :: Adel

      :: 2008
      :: 2007
      :: 2006
      :: 2005
      :: 2004
      :: 2003
      :: 2002

      :: Adelaar
      :: Avatar (lid)
      :: Drachenfest
      :: New Order
      :: Inschrijvingslijst Avatar

      :: Adelaarslied Vol.I
      :: Adelaarslied Vol.II
      :: Trailer
      :: Documenten
      :: Recepten

      :: LARP Verenigingen
      :: LARP Materialen
      :: Regiments & Friends
      :: Middeleeuws Eten

      :: Structuur
      :: Statuten
      :: Huishoudelijk Reglement
      :: Contact

:: Sponsors

Made By Cabron Design

Draecken

De oorsprong en verleden der Draecken gaat ver terug en is gehuld in duisternis. Wat wel zeker is, is dat hun loyaliteit ligt bij de hoge draken en ze zich als dienaren en beschermers van de Draken zien. In vroegere tijden legden ze zich eerder toe op het dienen der draken maar hun hiërarchie heeft een evolutie ondergaan en de Draecken hebben zich voornamelijk opgewerkt als militaire groeperingen die leven in de grote noordelijke bergen en wiens doelstellingen de bescherming van de laatste draken is. Volgens sommigen is hun levensfilosofie ontstaan als verre afstammelingen van een mensenras dat door de Valerhu, de drakenruiters, gekweekt werd en instond voor de verzorging van de oude draken. Na het verdwijnen van de Valerhu overleefden de Draecken de grote veranderingen die de wereld onderging en gingen ze terug op zoek naar hoge draken om zich ten dienst te stellen, met het steeds verminderen der draken waren ze ook steeds meer en meer op zichzelf aangewezen. Door de vervolgingen binnen het koninkrijk van de draken gingen ze zich steeds verder van de beschaving terugtrekken en transformeerden ze zich langzaam in een sterker militair geheel. Ondanks het verdwijnen van de laatste hoge draken is het leger der Draecken blijven bestaan, op zoek naar nieuwe roepingen. Ze staan bekend als geharde krijgers en hun muur van bloedrode schilden en staal op zich is een teken geworden waarbij menig vijand zich zal terugtrekken. De Draecken hebben zich als streng militaire groep kunnen handhaven. Ze overleven door zich als huurlingen te verhuren, meestal om die zich specialiseren in het innemen en bezet te houden van strategisch belangrijke posities.
Hun zoektocht naar afstammelingen van de oude drakengeslachten heeft steeds minder en minder opgeleverd tot hun in de droomwereld van avatar ter ore kwam dat Caelis von Asshen Sugar in het bezit was gekomen van een der laatste drakeneieren, sinds dat ogenblik hebben ze zich onder het bevel van generaal Caelis geplaatst en volgen ze hem ter bescherming van het drakenei. Hun staal wordt gebruikt om het drakenei te beschermen maar kan, zoals alle pyracantha, 'geleend' worden in ruil voor goud. Als de Draecken al een geloof hebben is het in de terugkeer van de draken. Je zal onder de Draecken ook niet veel priesters vinden, magiërs komen er af en toe voor maar het merendeel bestaan ze uit harde krijgers. Hun Hiërarchie is benoemd naar de lichaamsdelen van de Draeck, iedereen heeft een functie in het geheel van de Draecken.

“Oorlogsmeester, militaire leider van het Koninkrijk Piracantha”
Drago de Zuivere 'Klauw der Draecken'

Lange tijd liep hij aan de schaduwzijde van de wereld, het lidmaatschap van deze duistere groepering was hem aangeboden als beloning, een erkenning voor zijn bewezen moed. Maar elke medaille heeft een keerzijde… Dit geschenk bleek vergiftigd te zijn, een gif dat enkel genezen kon worden door de helende hand van Nema. Bovennatuurlijke krachten werden door de Paladijnen opgeroepen om hun leider te bevrijden van zijn zwarte karakter, Nema gaf een van haar priesters de energie om de ziel van Fredegondus de Harige te ontdoen van al wat in haar licht niet kan gedijen. Maar zelfs deze heilige ceremonie kon niet uitgevoerd worden zonder dat de duisteren, met wie onze klauw tot dan verbonden was, het gewaar werden. Doch, zelfs deze aanbidders van de chaos moeten enig ontzag voor Nema hebben, want ze vernietigden enkel de zwarte ziel van Fredegondus en lieten onze klauw- die drie dromen lang tot hun kringen had behoord- onaangetast. Van zijn reis langs de donkere kant van de weg, is het enige spoor nog op zijn gezicht te zien. Onze klauw had ervoor gezorgd dat zijn ziel zo zuiver was als een onbeschreven lei, zodat hij ons en het hele leger van het koninkrijk Piracantha op zijn heldhaftige manier verder door vele gevechten zou kunnen leiden. Gevechten die gedijen in het licht van Nema en een leiderschap dat hij overnam van Generaal Baron Caelis Von Asschen-Sukar en Kolonel Baron Cabron Moraleda Barona.

Fredegondus de Harige is niet meer, Drago de Zuivere zet de strijd verder.

Dit is niet alleen het verhaal van onze klauw, dit is het verhaal van al de koene strijders en verlichte geesten die hebben bewezen sterk genoeg te zijn om Nema te volgen en haar doel te dienen, namelijk de laatste draken te beschermen op zoek naar een wereld waar er plaats is voor de dromen van de draken en van al wie het bestaan van Nema erkent.

Heil Nema. Linea nobis regit. Semper Draco.

"Luitenant"
Hans Dragon Master

Text will be available soon ...

"Eerste Sergeant"
Azura Bloedlust 'Bloed van de Draeck'

Als bastaardkind leek haar toekomst voorbestemd… Overal verstoten en buitengesloten, werd ze hard als steen door een gebrek aan een veilige thuis.
De beste keuze die ze kon maken was aan boord van een Schoenerbrik te stappen en samen met de bemanning de zeven zeeën rood te kleuren. Zo maakte ze zich al snel de typische piratenkenmerken eigen: de ruigheid, de verslaving aan goud, geld en macht, de onverschrokken avontuurlijkheid en natuurlijk… de BLOEDLUST. Al gauw won ze het vertrouwen van de scheepsmaten en bij het mysterieuze overlijden van Kapitein Treboofeer was de opvolging door Azura dan ook vanzelfsprekend. Hoewel talloze vijanden onder haar bevel weggevaagd werden, bleek ze toch tegen één vijand niet opgewassen te zijn… de natuur.
Na de schipbreuk was ze zonder bezittingen of gezelschap opnieuw helemaal op zichzelf aangewezen. En zo was het wederom voorbestemd dat ze het pad van de Draecken zou kruisen. In deze troep van heldhaftige krijgers kwamen haar voorheen ontwikkelde eigenschappen goed van pas.
Op die wijze is het dat ze vandaag als Bloed van de Draeck deze dienaars en beschermers van de laatste draken onverschrokken naar het slagveld leidt, onder het goedkeurend oog van Nema, geleid door het Hoofd, het Hart, de Klauw en de Mond van de Draeck en gesteund door het Vuur en de Storm van de Draeck.
Zal ze haar honger naar bloed op land evenzeer kunnen stillen als op zee…?